روش نورانی


در روش نورانی حمله نمی کنی و دفاع نمی کنی بلکه مهار می کنی و به کنترل درمی آوری. نه تحمیل می کنی و نه تحمل بلکه واقعیت را حمل می کنی. در روش نورانی با جنگیدن می جنگی و با صلح مصالحه می کنی. به جای مقاومت، نیروی مهاجم را برعلیه خودش به کار می گیری و یا در توافق غلبه می یابی. به جای مقابله، مفاهمه را به میان می آوری، صید کردن را بر شکار کردن ترجیح می دهی و انعطاف پذیری را به جای خشکی و شکنندگی برمی گزینی. کارها را آسان می گیری و به سادگی با آن ها مواجه می شوی. قدرت شرارت را در عین قبول واقعیتِ آن، انکار می کنی زیرا شاید واقعیت داشته باشد اما حقیقت ندارد.
در روش نورانی، از بحث و جدل کناره می گیری و بیشتر به حرکت از کناره ها تمایل داری. غالبا به جای مواجهه مستقیم، برخورد غیرمستقیم را به کار می بندی و به جای یک قالب ثابت، قالب های گوناگون را اتخاذ می کنی بدون آن که اصلِ واحد آن ها دو شود. در این شیوه، خودپنداری را ترک می کنی و با همذات پنداری می پنداری. می گذری و درگیر نمی شوی. نسبیت جهان و چیزها را به خاطر می آوری و مطلق گرایی را فراموش می کنی.
برگرفته از کتاب تعالیم حق – اثر ایلیا میم
Advertisements
دسته‌ها: مبارزه | برچسب‌ها: ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

ناوبری نوشته

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

پوسته: Adventure Journal کاری از Contexture International.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: